การใช้และการดูแลแผ่นป้องกันเข่าอย่างถูกวิธี: ยืดอายการใช้งานในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง

ในฐานะคนงานภาคสนามที่ต้องใช้เวลาหลายปีคุกเข่าบนพื้นคอนกรีต หินกรวด และพื้นผิวโลหะ ผมรู้ดีว่าแผ่นรองเข่าไม่ใช่อุปกรณ์ธรรมดาๆ แต่มันคือเกราะป้องกันเข่าของคุณอย่างแท้จริง เมื่อคุณทำงานบนไซต์ก่อสร้าง พื้นคลังสินค้า หรือโครงการปรับปรุงอาคาร แผ่นรองเข่าของคุณจะต้องเผชิญกับความเสียหายต่างๆ เช่น ขีดข่วนจากพื้นผิวหยาบ รอยบุบที่เกิดจากเครื่องมือหล่นทับ และเปียกน้ำฝนหรือน้ำมัน แต่ประเด็นคือ แผ่นรองเข่าส่วนใหญ่มักพังเร็วไม่ใช่เพราะราคาถูก แต่เป็นเพราะเราใช้งานหรือดูแลรักษามันไม่ถูกต้อง ในบทความนี้ ผมจะอธิบายวิธีการยืดอายุการใช้งานของแผ่นรองเข่าให้นานขึ้น แม้ในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายที่สุด โดยการเข้าใจคุณสมบัติ การออกแบบ และการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้งานให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมที่รุนแรง

แผ่นรองเข่าที่ดีควรมีคุณสมบัติที่พร้อมสำหรับการใช้งานหนัก—แต่ก็ต่อเมื่อคุณให้ความสำคัญกับคุณสมบัติเหล่านั้นก่อน อันดับแรก บริเวณ เปลือกนอก มักทำจากพลาสติกแข็งหรือยางเสริมแรง ออกแบบมาเพื่อต้านทานการตัดและการกระแทก ฉันมีคู่หนึ่งที่มีเปลือกนอกซึ่งเคยถูกค้อนหล่นทับแต่ยังใช้งานได้ — แต่ถ้าคุณลากมันไปบนโลหะที่มีคมแม้แต่เปลือกที่ทนทานที่สุดก็อาจแตกได้ จากนั้นก็มี ฟองน้ำรอง ซึ่งมักเป็นส่วนผสมของโฟมและเจล โฟมช่วยรองรับแรงกดอย่างสม่ำเสมอ (เช่น การเข่าค้างเป็นเวลานาน) ในขณะที่เจลช่วยดูดซับแรงกระแทก (เช่น การเข่าลงบนพื้นคอนกรีตอย่างแรง) แผ่นบุจะเสื่อมสภาพเร็วขึ้นหากคุณวางน้ำหนักหนักๆ ไว้บนแผ่นป้องกันเข่า หรือปล่อยให้มันถูกเก็บไว้ในลักษณะพับยับในกล่องเครื่องมือ

The สายรัด เป็นอีกฟีเจอร์ที่สำคัญต่อความคงทน ส่วนใหญ่แผ่นป้องกันเข่าจะมีสายรัดแบบเวลโคร่หรือหัวเข็มขัดที่ช่วยยึดให้แน่น สายรัดราคาถูกมักจะเปื่อยยุ่ย แต่แม้แต่ของคุณภาพดีก็อาจพังได้หากคุณดึงแรงเกินไป หรือปล่อยให้ฝุ่นดินเข้าไปอุดตันในแถบเวลโคร่ ฉันเรียนรู้บทเรียนนี้จากการลงมือทำเอง: หลังจากทำงานที่เต็มไปด้วยโคลน ฉันเก็บแผ่นป้องกันเข่าใส่กระเป๋าโดยไม่ทำความสะอาดแถบยึด หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เวลโคร่เต็มไปด้วยโคลนจนไม่สามารถยึดติดได้อีก แผ่นป้องกันเข่าเลื่อนหลุดลงมาทุก 10 นาที

และสุดท้าย แผ่นบุระบายอากาศ เป็นเรื่องสำคัญทั้งในด้านความสบายและการใช้งานระยะยาว เหงื่อที่ถูกกักไว้ภายในแผ่นรองเข่าจะทำให้วัสดุบุมีกลิ่นและเสื่อมสภาพเร็วขึ้น แผ่นซับที่มีผ้าตาข่ายหรือผ้าดูดซับความชื้นช่วยได้ แต่ก็ต่อเมื่อคุณปล่อยให้มันแห้งระหว่างการใช้งาน หากคุณทิ้งแผ่นรองเข่าให้ยับอยู่ในรถบรรทุกที่ร้อนจัดตลอดคืน แผ่นซับนั้นอาจเริ่มเน่าเปื่อยได้ภายในไม่กี่สัปดาห์

แผ่นรองเข่าถูกออกแบบมาเพื่อรับแรงกระแทก—แต่การรู้ว่ามันถูกผลิตอย่างไรจะช่วยให้คุณดูแลรักษามันได้ดีขึ้น แผ่นรองเข่าคุณภาพสูงจะใช้ เปลือกพลาสติกขึ้นรูปแบบฉีด ซึ่งแข็งแรงกว่าพลาสติกที่ติดกาวหรืออัดขึ้นรูป หมายความว่ามันสามารถโค้งงอเล็กน้อยได้โดยไม่แตกหัก แต่มันไม่ได้แข็งแกร่งจนไม่สามารถพังได้—การใช้ไขควงงัดมันออกเพื่อ 'ซ่อม' สายรัด จะทำให้เปลือกพลาสติกแตกร้าวได้

The ชั้นวัสดุบุ มักถูกยึดติดด้วยความร้อน แทนกาว ซึ่งช่วยป้องกันการแยกออกจากชิ้นส่วนเมื่้เปียกน้ำ แต่หากคุณซักเข่าพัดในเครื่องซักผ้า (ซึ่งข้าพเจ้าเคยเห็นคนงาน Workmate ทำ) ความยึดจากความร้อนนี้อาจเสื่อมคุณภาพ ผู้ผลิตมักเสริมจุดที่รับแรง เช่น จุดที่สายรัดต่อเข้ากับเปลือกภายนอก ด้วยเย็บสองชั้นหรือหมุดโลหะ เหล่าจุดนี้แข็งแรง แต้ดึงสายรัดในแนวข้าง (แทนแนวตรง) จะทำให้หมุดเหล่านี้อ่อนแอขึ้นตามเวลา

ปัจจุบันเข่าพัดหลายรุ่นใช้ วัสดุกันน้ำ ในชั้นด้านนอก ´ช่วยป้องกันในกรณีฝนตกหรือน้ำมันหก แต้คำ "กันน้ำ" ไม่เท่ากับ "กันน้ำอย่างสมบูรณ์" การจุ่มเข่าพัดลงในน้ำนิ่งทั้งวันจะยังทำให้ความชื้นซึมเข้าไปในชั้นบุภายใน ดังนั้นอย่าปฏิบัติต่อเข่าพัดเหมือนมันไม่สามารถเสียหาย

มาถึงการปฏิบัติจริงกันแล้ว—นี่คือวิธีทำให้เข่าพัดสามารถอยู่รอดในสภาพแวดล้อมที่เราทำงาน:

สถานที่ก่อสร้าง : คอนกรีต เหล็กเส้น และสภาพอากาศเป็นศัตรูสำคัญ เมื่อย่อตัวคุกเข่า ควรลดตัวลงอย่างช้าๆ การกระแทกลงไปแรงๆ จะทำให้แผ่นรองรับถูกอัดตัวไม่สม่ำเสมอ ส่งผลให้เสียรูปทรง หากคุณต้องคลานบนพื้นที่มีเหล็กเส้น ให้วางมุมเข่าให้ส่วนเปลือกนอก ไม่ใช่ขอบแผ่น รับแรงเสียดสีแทน เมื่อเลิกงาน ควรปัดฝุ่นคอนกรีตออกทันที เพราะหากปล่อยทิ้งไว้ ฝุ่นจะฝังตัวลงในแผ่นรองราวกับกระดาษทราย ผมเก็บแปรงแข็งๆ ไว้ในเข็มขัดเครื่องมือเพื่อใช้ทำความสะอาดโดยเฉพาะ

โกดังและท่าขนถ่ายสินค้า : จุดหล่นน้ำมันและพาเลทโลหะเป็นภัยคุกคามหลัก หากแผ่นรองเข่าเปื้อนน้ำมัน ให้เช็ดด้วยผ้าสะอาดผสมสบู่อ่อนๆ เพราะน้ำมันจะทำลายยางและโฟม เมื่อคุกเข่าบนพาเลท ควรหลีกเลี่ยงช่องว่าง หากเปลือกแผ่นรองเกี่ยวเข้ากับไม้พาเลท อาจทำให้สายรัดฉีกขาดได้ หลังเลิกกะงาน ควรแขวนแผ่นรองเข่าไว้กับตะขอ (ไม่ควรยัดใส่กล่องจนยับ) เพื่อให้อากาศถ่ายเทและแห้งสนิท

งานกลางแจ้ง (งานภูมิทัศน์ ทีมงานถนน) : โคลน ฝน และอุณหภูมิที่รุนแรงเป็นตัวการทำลาย หลังจากใช้เข่าผ้าปิดในวันที่เลอะโคลน ควรล้างล้างด้วยสายยาง—อย่าปล่อยให้โคลนแห้งและแข็ง ในฤดูหนาว อย่าทิ้งเข่าผ้าปิดในรถที่เย็นจัด เพราะความเย็นจะทำให่าเปลือกเปราะและวัสดุบุแข็ง ในฤดูร้อน อย่าวางบนผิวถนนร้อน เพราะความร้อนจะละลายกาวที่ยึดชั้นต่างๆ ด้วยกัน ฉันมักเก็บเข่าผ้าปิดไว่ใต้ที่นั่งรถ (ไม่ใช่ใต้แผงหน้า) เพื่อรักษาอุณหภูมิคงที่

นิสัยการดูทั่วทั่ว : ห้ามซักหรืออบเข่าผ้าปิดด้วยเครื่อง—ควรซักด้วยมือโดยใช้สบู่อ่อนและตากให้แห้งตามธรรมชาติ ตรวจสอบสายรัดทุกสัปดาห์: ตัดปลายที่เปื่อยด้วยกรรไกร (อย่าดึง) และทำความสะอาดแถบเวลโครด้วยแปรงสีฟันเพื่อลบสิ่งสกปรก หากสายรัดเริ่มหลวม ควรปรับตึงทันที—เข่าผ้าปิดที่เลื่อนจะเสียดสีมากขึ้นและสึกเร็วกว่า และหากสามารถทำได้ ควรหมุนเวียนใช้สองคู่—ให้คู่หนึ่งแห้งและ 'พัก' ขณะใช้คู่อีกหนึ่ง จะยืดอายายการใช้งานเป็นสองเท่า

เข่าปั้ดของคุณทำงานหนักเท่ากับที่คุณทำ—ดังนั้นควรให้การดูมันอย่างที่มันสมควรได้รับ โดยเข้าใจคุณสมบัติของมัน ให้ความสำคักการก่อสร้างของมัน และปรับตัวให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมที่รุนแรง คุณสามารถทำให้เข่าปั้ดคู่ดีใช้เป็นปีแทนเป็นเดือน มันไม่ใช่แค้การประหยัดเงิน (ถึงแม้นั่นเป็นข้อได้พิเศษ) แต้เป็นการรักษาเข่าของคุณ เข่าปั้ดที่สึกหรอไม่เพียงแค้ไร้ประโยชน์—แต้เป็นอันตราย

ฉันเคยใช้เข่าปั้ดเป็นเวลาสามปีด้วยทำตามขั้นตอนเหล่านี้ และฉันเคยเห็นเพื่อนร่วมงานใช้สามคู่ในปีเดียวโดยเพิกเฉยต่อการดู ความต่างคือใช้เวลา 5 นาทีท้ายวันเพื่อทำความสะอาดและเก็บไว้อย่างถูกที่ และระมัดระวังในการเคลื่อนไหวเมื่อสวมใส้มัน เข่าของคุณจะขอบคุณคุณ และกระเป๋าเงินของคุณก็จะขอบคุณคุณ ท้ายทายสุด ในงานของเรา หากเข่าปั้ดของคุณล้มเหลว เข่าของคุณอาจตามติด